Reisverslag familie Lurken, deel 4

Image
Zondag 30 juli - 30°C onweer, 48 km (totaal 492 km)

De wereld begint weer heel klein (mist dus), maar wel lekker koel. Eerst weer inpakken, dan een kopje thee en dan just-in-time verse broodjes en zelfs nog een kopje koffie. Wat maakt het dan uit, dat we niet kunnen douchen. Het andere stel is al snel weg en we zwaaien ze uit.

Ruim een half uur later gaan wij op pad. Eerst nog langs de Werra, maar al snel op weg naar Eisenach en de alternatieve route. Dit scheelt weer fiks wat kilometers! Kost ook wat! Bergje op, bergje af. Door het bos, over de weg. Super

Leon fietst sommige stukken zelfs twee keer en als dat te lang duurt, neemt ie Amber zelfs mee op het paard (achterop de fiets). Vlak voor de laatste beklimming kunnen we ons gelukkig nog even laven aan een lekker gebakken eitje en cola. Amber eet zelfs alle rode en witte kool (die Niels dus niet te pruimen vindt) op.

Tijd voor het laatste stuk, eerst nog even in de speeltuin en langs het Gradierwerk in Bad Salzungen. Dan tijd voor de camping. We blijken weer niet de enige Praag gangers: eerst al vier, dan nog eens twee, en nog eens, en stiekem stonden er ook al twee. En dat alles tussen twee biertentjes (die niet opengaan!) in.

Praag lijkt ineens niet zo ver meer. Veel zwemmen, lekker spelen in de speeltuin. Patatje eten en drinken in de Biergarten en dan ineens heel veel wind en regen. Reden om eens lekker vroeg te gaan slapen. Eerst nog even Niels zijn nieuwe vriendinnetje wegjagen. Deze Amber wil zelfs al met Niels in één tent slapen!

Maandag 31 juli - 25°C bewolkt, 35 km + 100 km trein (totaal 527 km)

Leon is weer (tot spijt van Niels en nu ook zelfs Amber) als eerste wakker. Dus inpakken maar, alles is behoorlijk nat en het is wat mistig. Zo stiekem af en toe een spetter. In Immelborn vinden we al snel een bakker en een speeltuin. Even rustig ontbijten. Op naar Breitungen. Voor Wernshausen moet er weer even geklommen worden en Amber springt weer op Witje. Zo komen we allemaal weer boven.

Naar Schwallungen gaan we langs de doorgaande weg, niet zo'n succes. Erg druk en erg smal en niet iedereen heeft even veel geduld. Scheelt wel het nodige klimwerk. Hoewel bewolkt, is het nog steeds warm, dus we zijn blij dat we nog even aan de bosrand blijven rijden. Wel een weg, die door het beetje regen, als stroop lijkt. In Meiningen wordt het tijd voor de lunch en de nodige overwegingen, want vanaf nu duurt het weer even voor er weer een camping volgt.

We besluiten vanuit Meiningen via Sonnenberg naar Lichtenfels met de trein te gaan. Hiermee laten we de Werra achter ons en zitten we in één keer op de Mainroute. De Main is ons natuurlijk wel bekend. Voordat we instappen eerst nog even een fikse regenbui en dan weer het zonnetje.

Om half 6 zijn we er en gaan prompt de verkeerde kant op. Wel vinden we daardoor een grote M en da's niet verkeerd. Wel de speeltjes die Amber en Niels erbij krijgen. Nu zit ik dus met uitzicht op de Main en in de verte gaat nog weer een trein. Praag here we come!


Lees verder...